 |
|
|
|
|
Reisverslag 04-10-2006 (woensdag)
Bezoek aan een weeshuis Zhitkovichi en bezoek aan "de dorpjes"
De inmiddels beroemde kikker
Om half negen werden we weer beneden verwacht voor het ontbijt, wat deze keer bestond uit een soort boekweitpap met een stukje omelet.
De pap zag er op zijn zachtst gezegd niet echt aantrekkelijk uit, en werd door velen ook niet helemaal opgegeten.
Nadat we afscheid hadden genomen van de kinderen, nog even knuffelen en wat laatste lieve woorden, zijn we vertrokken naar Zhitkovichi.
In dit dorp bevond zich ook een weeshuis, dat er zowel van buiten als van binnen een stuk ouder en slechter uit zag dan het weeshuis in Slutsk.
Het weeshuis was van binnen echter wel een stuk gezelliger aangekleed dan het weeshuis in Slutsk, en ondanks het feit dat er in dit weeshuis veel meer behoefte was een hulpgoederen, was dit weeshuis een stuk gemoedelijker dan het andere.
In het weeshuis kregen we een lunch, bestaande uit soep, salade, gebakken aardappels en worst.
Erik is in de bus gebleven, hij voelde zich misselijk.
We kregen een rondleiding door het weeshuis, waar we weer zagen dat hier ook zoveel verschillende behoeften waren, en gingen daarna naar de varkensstal.
De varkensstallen waren erg vervallen, er zaten gaten in de muren en in het plafond, zodat de varkens bij regen niet droogstaan en als het vriest wordt het erg koud in de stal.
De varkens waren drachtig, voor de biggetjes die binnenkort geboren worden is het helemaal te koud.
Daarom hebben we namens Gichon een cheque aangeboden t.w.v. € 500,- om de varkensstal op te knappen.
Ook hier was natuurlijk nog veel meer dat nodig was maar het was al zo geweldig om de mogelijkheid te hebben om er te zijn, uit te delen aan de kinderen, snoep, kleding van alles.
Je tovert even een glimlach op hun gezicht en dat was echt super.
Terwijl we bij de varkensstal stonden kwam er een man met paard en wagen voorbij, de dames mochten voor een ritje mee op de wagen.
Best eng, de wagen was niet heel stevig gebouwd…..
Na ons bezoek aan het weeshuis vervolgden wij de reis naar Tsjerablitsie, het dorp waar we de nacht zouden gaan doorbrengen.
Onderweg kwamen we door een dorpje waar we een klein meisje langs de kant van de weg liep.
Gerrit wilde haar een knuffelkikker geven, maar het meisje schrok daar zo van dat ze hard wegrende.
Ze was zelfs helemaal in tranen!
Uiteindelijk heeft ze de knuffel wel aangenomen, waarna er van alle kanten kinderen kwamen voor ook zo'n mooie groene kikker!
In Tsjerablitsie kwamen we aan bij de school, waar we door de gastgezinnen werden opgevangen.
De moeder van Zjenja, de pleegdochter van Erik, had voor ons allemaal onderdak geregeld.
Nadat we kennis hadden gemaakt met de gastgezinnen gingen we met hen mee naar huis.
Dennis volgde het voorbeeld van Erik en moest ook overgeven…
Tsjerablitsie is een dorp zonder verharde wegen, overal zitten kuilen en gaten in de weg, en alles is nat en drassig.
De huizen zijn van hout en staan kris kras door elkaar heen.
Er is geen toilet in het huis, in plaats daarvan staat er achter in de tuin een hokje met een plank met een gat erin, zoals ze in Nederland in het openluchtmuseum staan.
De meeste mensen hebben een paar varkens en koeien, die met de hand gemolken worden.
De huizen zijn heel eenvoudig van binnen.
Je komt eerst op een soort veranda, dan in de hal en de woonkamer.
Sommige huizen hebben een douche, maar de meeste mensen hebben alleen een kraan.
Hier en daar hebben ze spullen vanuit Nederland, die ze gekregen hebben van gastgezinnen in Nederland.
Veel kinderen uit het dorp zijn wel één of meerdere keren in Vriezenveen geweest.
Eten is erg belangrijk, dus hoewel een deel van de groep 's avonds een barbecue aangeboden kreeg, werd hen eerst nog een complete maaltijd voorgezet.
De barbecue was georganiseerd door de inwoners van Tsjerablitsie.
Helaas was niet iedereen bij de barbecue aanwezig, slechts een deel van de gezinnen deed mee aan de barbecue.
De barbecue was georganiseerd in een weiland, er was een kampvuur en de gastgezinnen hadden gezorgd voor spiesen met vlees.
De vader van Zjenja speelde op de accordeon.
Dennis en Erik voelden zich nog steeds erg ziek waardoor ze er niet bij konden zijn.
Om elf uur ging iedereen naar huis, de kinderen waren ook nog op, terwijl ze de volgende dag weer naar school moesten.
's Nachts werd ook Jolanda ziek, zou het het eten zijn of toch een virus???
Een cheque van 500 euro voor het opknappen van de varkensschuur
Met zijn allen op de kar
|
|
|